griffioengroen

Stichting Bomenbuurt Griffioen, Middelburg


Een reactie plaatsen

Gewijzigde ophaaldag zwarte kliko

Een servicebericht

In onze Bomenbuurt wordt het huis- en groenafval als regel op maandag opgehaald.
Maar niet aanstaande maandag; tweede Pinksterdag!
In plaats hiervan worden de zwarte containers dit keer de zaterdag ná Pinksteren (6 juni) geleegd!
Waarschijnlijk zal de ophaaldienst al vroeg beginnen. Zet uw container dus ruim vóór 8 uur aan de straat.

 

 


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN MEI 2020

Bomenburen beeldmerk

Struikelstenen in de Griffioen

Nu we in deze maand degenen herdenken die in de oorlog omgekomen zijn, staan we stil bij de struikelstenen in de Griffioen.
Wat zijn dat?

De naam struikelsteen is de Nederlandse vertaling van het Duitse woord Stolperstein. Het is een betonnen steentje van 10 x 10 x 10 centimeter dat aan de bovenkant is bedekt met een bronskleurig metalen plaatje.
De steentjes zijn bedoeld als herinnering aan de in de Tweede Wereld-oorlog weggevoerde en omgebrachte Joden. In Vlaanderen worden deze steentjes ook wel gedenk-kasseien genoemd.

Stolpersteine (struikelstenen) zijn bedacht door de Duitse kunstenaar Gunter Demnig als monument voor de slachtoffers van het nationaal-socialisme. Hij bracht deze gedenktekens aan in het trottoir voor de vroegere woonhuizen van mensen die door de nazi’s gedeporteerd of vermoord zijn. Op elke steen staat in het messing plaatje de naam, het geboortejaar en de plaats en datum van overlijden van degene die er woonde. De stenen liggen vlak in het trottoir maar vallen op door de kleur en de lichtweerkaatsing.
De bedoeling is dat een voorbijganger ze zal zien en stil zal staan om de informatie op de struikelsteen te lezen. Daarvoor moet hij het hoofd buigen en buigt hij als het ware voor het slachtoffer. Het struikelen is dus niet letterlijk bedoeld maar symbolisch.

De Stichting Werkgroep Struikelstenen Zeeland herdenkt ook in onze provincie de weggevoerde Joden met dergelijke steentjes bij de huizen waar zij voor het laatst gewoond hebben.Zo zijn er ook in Park de Griffioen, naast onze Bomenbuurt, struikelstenen in de stoep gelegd.

Op nr. 2 woonden dhr. en mw. Boasson – Sanders.
Dhr. Boasson had een manufacturenwinkel op de markt en was wethouder en locoburgemeester van de gemeente Middelburg. Hij trad zelf af nadat Middelburg door de Duitsers bezet was, wetend wat er komen zou.

Op Park de Griffioen 10 woonde de familie Van Dam – Polak.

Op nr. 22 woonden dhr. en mw. Heertje – Schoolmeester.
Dhr. Heertje was leraar aardrijkskunde aan de Rijks-HBS te Middelburg. Zijn werk eindigt in november 1940 omdat het joden wordt verboden om ambtenaar te zijn.

In maart 1942 kregen de Joodse inwoners van Middelburg het bericht dat ze op 24 maart hun huis moesten verlaten en moesten vertrekken. Samen met een groot deel van de Zeeuwse joden worden ze verplicht per trein naar Amsterdam te gaan. Alleen een kleine koffer mag mee. Hun andere spullen moeten in hun huizen achterblijven. De sleutel van hun huis moeten ze inleveren.

Op die dag worden ook bovenstaande families door de politie opgehaald.
Samen met zo’n 80 andere joodse burgers lopen ze in een stoet en onder begeleiding naar het station. De trein staat al te wachten. Aan weerszijden van de Stationsstraat staat als afscheid een stille menigte.
Een laatste blik …. Voorgoed vertrekken zij.
Een plaquette in de stationshal herinnert ons nog aan dit gedwongen vertrek.

Na enkele maanden in Amsterdam worden zij allen daar opgepakt en via Westerbork naar een concentratiekamp gebracht.
De verschrikkingen van zo’n kamp hebben ook deze voormalige bewoners van de Griffioen niet overleefd.
De struikelstenen die in Park de Griffioen zijn gelegd brengen hun geschiedenis voor ons in herinnering.
Zodat wij stilstaan.

In 1954 is een monument geplaatst op de joodse begraafplaats aan de Walensingel.
Op dit monument staan ook hun namen.
Daarbij staat in het Nederlands en in het Hebreeuws:
Ter gedachtenis aan hen, wier namen hier zijn vermeld, de joden van Zeeland, kinderen van ons volk, die in de jaren 1940-1945 door de vijand meedogenloos weggerukt en omgebracht werden omdat zij waren van de joodse stam. Moge hun zielen rusten in des Almachtige schaduw’.

Groei, bloei en snoei

Het is volop lente in de Bomenbuurt. Alles groeit en bloeit: de meidoorn (wit en rood), de seringen, de vlierbomen, de kastanjes, enz. We zijn blij met de regen van deze week maar wat ons betreft mag er nog meer bij komen. Groei betekent ook dat het groen onderhouden moet worden. Ook in deze coronatijd. We doen ons best en houden daarbij rekening met de afstand tot elkaar.

Ook de heggen groeien en moeten dus gesnoeid worden. Tweemaal per jaar snoeien wij een aantal hagen in de plantsoenen. Onze eerste snoei-dag zal zijn op dinsdag 19 mei.
Het snoeiafval wordt dan op twee plaatsen in de wijk verzameld: aan de begin van de Olmenlaan en bij de vijver in de Kornoeljelaan. Na 1 á 2 weken wordt dit afval (omdat het van openbaar groen afkomstig is) door de gemeente opgehaald. Wanneer u rond de dagen dat wij snoeien zelf ook snoeit, kunt u uw groenafval bij onze afvalhoop gooien. Tussendoor mag op deze plaatsen geen groenafval gestort worden.

Huurverhoging en puntentelling

In april hebben we van Woongoed het voorstel voor de komende huurverhoging gekregen.
In de eerste plaats constateren we dat voor huizen die verhuurd zijn toen ze nog in de sociale sector vielen de streefhuur nu de huurwaardegrens is (i.t.t. vorig jaar).

Wel zien we bij een kleine steekproef dat er in de puntentelling voor deze huizen nu punten gegeven zijn voor een bad (dat er niet is) en voor een tweede verwarmde nevenruimte. Daar willen we bij Woongoed een keer navraag naar doen.

*voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN MAART 2020

Bomenburen beeldmerk
Buurthulp Griffioen

Buurthulp? Wat is dat?
Natuurlijk weten we wat ‘buren helpen’ is: iets doen voor je buren wat zij zelf door omstandigheden nu niet kunnen. Buurthulp is iets dergelijks, maar dan niet alleen voor directe buren maar voor ‘buren’ in de hele wijk.

Een aantal maanden geleden is door de Stichting Griffioen De Wijk en door Welzijn Middelburg ‘Buurthulp Griffioen’ opgezet. Ruim 20 wijkbewoners hebben zich aangemeld om, wanneer dat nodig is, een andere bewoner van de Griffioen even te helpen. Het gaat daarbij steeds om tijdelijk helpen en om hulp die de professionele hulpverlening niet biedt. Om incidentele hulp, niet om structurele hulp. Denk bijv. aan: samen een stukje wandelen, vervoer naar het ziekenhuis, medicijnen halen, boodschappen doen, voorlezen, een klein klusje in en om het huis, enz. Zo is bijv. in de afgelopen maanden iemand geholpen die door haar rug gegaan was en even een paar dingen in huis niet kon doen.

De Bomenbuurt is onderdeel van de wijk Griffioen en dus betreft ‘Buurthulp Griffioen’ ook ons.
Misschien zou u nu of in de toekomst net even wat eenvoudige hulp kunnen gebruiken. Hoe komt u dan in contact met iemand die dit best een keer zou willen doen? Daarvoor wisselen wij drieën elkaar af als coördinator. Een van ons kunt u op werkdagen telefonisch bereiken tussen 11.00 en 13.00 u. Wij hebben de lijst met vrijwilligers en proberen dan iemand te vinden die u de helpende hand wil bieden. Vervolgens neemt deze persoon contact met u op.

Het tel.nr. van Buurthulp Griffioen is 06 45 31 81 44.
Daarnaast kunt u ons mailen via buurthulpgriffioen@gmail.com.

De buurthulpcoördinatoren:
Marianne Fenning
Sjanie Lukasse
Piet de Rijke

Kamp Seisweg

“Na de overgave van Japan riepen Indonesische nationalisten in augustus 1945 de Republiek Indonesië uit. De Nederlandse regering beschouwde dit als een opstand binnen de kolonie Nederlands-Indië en wilde haar gezag weer herstellen. Er ontstond daardoor een jarenlange guerrillaoorlog van de Indonesische nationalisten tegen het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger.
Bij de KNIL zaten ook Zuid Molukse militairen. Na de onafhankelijkheid van Indonesië kwamen ongeveer 3600 van deze militairen, met hun gezinnen, naar Nederland.
Omdat gedacht werd dat hun verblijf in Nederland tijdelijk zou zijn, werden ze ondergebracht in  centrale woonoorden.
Een van deze woonoorden was Kamp Seisweg in Middelburg.”
Lenie Boonman-Usmany , een van onze Bomenbuurtbewoners, vertelt:

Herinneringen aan Kamp Seisweg

Begin jaren ’51 tot ’61 was er een kamp gevestigd waar tegenwoordig de Scholengemeenschap CSW staat. Ik denk dat de meeste bewoners van de Bomenbuurt dit niet weten. Op de plaats waar nu de CSW staat stond ons Kamp Seisweg, omringd door sloten, weilanden en boerderijen. In die periode heb ik er met mijn familie gewoond. In die tijd stonden er verder alleen de 112 nieuwe woningen van de Bomenbuurt, die destijds ongeveer 5 jaar oud waren.

Mijn ouders, twee oudere zussen en ik zijn in 1951 naar Nederland gekomen. Ik was destijds 6 à 7 maanden oud. Mijn vader zat bij de K.N.I.L. waar ook Molukse soldaten deel van uitmaakten. Op dienstbevel van de Nederlandse regering moesten zij met hun gezinnen naar Nederland komen. Zij zouden voor tenminste een halfjaar hier verblijven en dan weer terugkeren. De rest is geschiedenis. Het Kamp Seisweg bestond uit 5 barakken in U-vorm gebouwd. Mijn herinneringen aan die tijd zijn mij dierbaar. Ondanks dat we het niet breed hadden, maakte mijn moeder het altijd gezellig in huis. Mijn vader kreeg destijds 3 gulden zakgeld per week. De rest verdiende hij bij een melkfabriek en door bij een boer op het land te werken. Hij wilde zijn hand niet ophouden!

In onze kamer met de boer bij wie mijn vader werkte en zijn vrouw op bezoek

We hadden ook een kampbeheerder de heer Luyendijk. Je kon bij hem altijd terecht, en was zeer behulpzaam. De familie Luyendijk woonde ook op het terrein.

Voor ons, als kinderen, was het wonen in het kamp heel leuk. Er waren altijd andere kinderen om mee te spelen. We zaten op de Casembroot-school op de Zuidsingel. Daar gingen we lopend heen. Tweemaal per dag heen en tweemaal per dag terug.
Op vrijdag was het altijd wasdag. Dan gingen we naar het waslokaal en keuvelden we met andere kinderen terwijl we ons wasten in zinken teilen. Dat was altijd gezellig.

Mijn moeder leerde Hollands koken en sloot zich aan bij de Nederlandse Vrouwenbond. Ook naaide ze onze kleding en breide truien voor ons. We werden daarom ook de drieling genoemd omdat we altijd dezelfde  kleding droegen (zie foto hiernaast in de woonkamer met een buurmeisje).
We hebben tot 1961 in het kamp gewoond en zijn daarna verhuisd naar de Molukse Wijk in de Stromenwijk. Nu woon ik op Eikenlaan 17. Dus je kunt eigenlijk zeggen dat ik weer terug ben gaan wonen in de Griffioen waar ik als kind veel gespeeld heb.

 

*voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN NOVEMBER 2019

Bomenburen beeldmerk

De grond onder onze voeten

Wist u dat de grond onder onze huizen voor een (klein) deel uit de vest afkomstig is? Onlangs las ik een artikel in ‘De Wete’, tijdschrift van de Heemkundige Kring Walcheren, waarin stond dat vóór de oorlog modder uit de vest gestort werd op het terrein waar ná de oorlog onze huizen op gebouwd zijn. Dit artikel over ‘De vest van Middelburg’ van de hand van L. Cornelissen (‘De Wete’, juli 2007) neem ik met toestemming van de redactie hieronder over:

Enige tijd geleden zag ik in de vest van Middelburg tussen de Seisbrug en de Griffioen een vlot met daarop een graafmachine waarmee bagger van de bodem werd opgegraven. Dat deed me denken aan dezelfde locatie in de jaren rond 1934 toen daar iets heel anders te zien was. Het waren jaren van crisis en armoede. Veel mannen waren werkloos. Ze moesten elke dag naar het arbeidsbureau voor een stempeltje en aan het eind van de week kregen ze dan een bedragje dat amper de helft was van het normale arbeidersweekloon. Op allerlei manieren deed de overheid pogingen om een aantal mannen aan het werk te krijgen. Men noemde deze projecten ‘Werkverschaffing’.

Een van die projecten werd het uitbaggeren van de Middelburgse vest. Een aantal werklozen zou daarmee een normaal weekloon kunnen verdienen. Hoewel ze beseften dat het zwaar en smerig werk zou zijn, boden zich veel vrijwilligers aan. Daaruit kon een keuze worden gemaakt. Alleen mannen die gewend waren aan zwaar lichamelijk werk werden ervoor uitgekozen.

Zwaar en smerig werk is dan nog zachtjes uitgedrukt. De vest werd aan twee kanten afgedamd. Het water werd er zoveel mogelijk uitgepompt en toen de bodem zichtbaar werd, bleek die te bestaan uit een decimeters dikke laag vieze stinkende modder. De werkmannen hadden lieslaarzen gekregen, geen overbodige luxe, want ze zakten tot knie-hoogte in de derrie. Met een bladschop moest de derrie worden opgeschept en in een kiepkarretje worden gedeponeerd. De kar stond op een rails en een volgeschepte kar werd met handkracht de helling opgeduwd, doorgereden en leeggestort op het terrein waarop na de oorlog de huizen van de Griffioen zijn gebouwd.

Ondanks dit ellendige werk werd er toch veel gelachen. De lege kiep-karren die terugkwamen moesten het talud weer af. Soms werd het gebrekkige remsysteem gesaboteerd zodat de kar met hoge snelheid ergens beneden diep in de modder terecht kwam. Een dankbare klus om die daar uit te wurmen!
Ook gebeurde het regelmatig dat iemand zo ver in de modder was gezakt dat hij er op eigen kracht niet uit kon komen en er twee mannen nodig waren om het slachtoffer uit de zuigende smurrie te trekken. Het waren simpele voorvalletjes maar de mannen wisten daar op hun eigen manier iets leuks van te maken. Dat was wel nodig bij deze toch enigszins mensonterende vorm van werkverschaffing.
Dat alles om toch even een normaal arbeidersweekloon te kunnen verdienen.

Snoeien op 11 december

Het is onze bedoeling op bovenstaande datum dichtgegroeide bosschages in onze Bomenbuurt uit te dunnen. Wij storten dan ons snoeiafval weer op de bekende plaatsen (begin Olmenlaan en in de Kornoeljelaan). Wanneer u wilt kunt u uw snoeiafval daarbij deponeren. Enkele dagen later wordt het door de gemeente opgehaald.

Nogmaals zonnecertificaten

In september ontving u een uitnodiging voor een informatievond over zonnepanelen. Mét daarbij het aanbod van de Stichting Bomenbuurt Griffioen om deelname aan dit project te subsidiëren. Inmiddels is op 10 oktober deze informatieavond geweest. Een samenvatting staat hieronder.

  • Zonnepanelen wekken duurzame groene energie op en besparen CO2.
  • In dit project worden de zonnepanelen gelegd op het dak van ‘Van Westen Bouwmaterialen’ in Ramsburg. U kunt aan dit project deel-nemen door certificaten (met gegarandeerde opbrengst) te kopen.
  • Eén certificaat kost ongeveer € 315 en levert jaarlijks ongeveer 240 KWh aan stroom. Door de vergoeding die u hiervoor krijgt + de teruggave van energiebelasting (én BTW) op uw eigen verbruik heeft één certificaat in 2020 een opbrengst van ongeveer € 32,73.
  • De certificaten hebben een looptijd van 15 jaar. Rekening houdend met de subsidies (van het Zeeuws Klimaatfonds en de Stichting Zeeuwse Publieke Belangen) en met de afschrijving zal het rendement 5,2 % of hoger zijn. (Berekening is door ‘Maak onze regio duurzamer’ op basis van de huidige cijfers).
  • Het aanbod van de Stichting Bomenbuurt Griffioen om op de eerste vier certificaten een subsidie van € 75 per certificaat te geven maakt het rendement op deze investering hoger. Afhankelijk van het aantal certificaten dat u koopt wordt het 6% – 7%.
  • Vrijwel heel Middelburg valt onder het netwerkgebied waarbinnen de certificaten geldig zijn. Bij verhuizing o.i.d. kunt u ze verkopen. Bij verhuizing binnen Middelburg kunt u ze wellicht zelf behouden.
  • Inschrijven kan via de website maakonzeregioduurzamer.nl. Op deze site vindt u ook verdere informatie. Bij voldoende inschrijvingen wordt een postcoderooscoöperatie opgericht (waarvan u dan lid bent) en wordt de aanleg van de zonnepanelen in gang gezet.
  • De zonnepanelen zijn verzekerd, onderhoud wordt verzorgd, stroom-opbrengst is gegarandeerd.
  • De PowerPointpresentatie van de informatieavond kunt u vinden op deze website en wordt u op verzoek toegestuurd.
  • ‘Maak onze regio duurzamer’ wil in november in Hof ’t Seijs nogmaals een informatieavond houden maar dan voor alle bewoners van de wijk Griffioen. Ook bewoners van de Bomenbuurt zijn daar weer welkom. Houdt u de berichtgeving hierover in de gaten.

  *voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over


Een reactie plaatsen

Postcoderoos Bomenbuurt Griffioen (powerpointpresentatie)

Donderdag 10 oktober vond een informatieavond plaats over de postcoderoosregeling voor duurzame energie en het aanbod voor Bomenbuurtbewoners in het bijzonder.
Op deze avond werd voorlichting gegeven door dhr. Ad Phernambucq van het ‘Zeeuws Klimaatfonds’ (die de aanloopkosten van dit project subsidieert) en dhr. Adrie Neuféglise van ‘Maak onze regio duurzamer’ (die verantwoordelijk is voor dit project).

U bekijkt hier de presentatie :
presentatie Bomenbuurt Griffioen 10102019