griffioengroen

Stichting Bomenbuurt Griffioen, Middelburg


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN MAART 2020

Bomenburen beeldmerk
Buurthulp Griffioen

Buurthulp? Wat is dat?
Natuurlijk weten we wat ‘buren helpen’ is: iets doen voor je buren wat zij zelf door omstandigheden nu niet kunnen. Buurthulp is iets dergelijks, maar dan niet alleen voor directe buren maar voor ‘buren’ in de hele wijk.

Een aantal maanden geleden is door de Stichting Griffioen De Wijk en door Welzijn Middelburg ‘Buurthulp Griffioen’ opgezet. Ruim 20 wijkbewoners hebben zich aangemeld om, wanneer dat nodig is, een andere bewoner van de Griffioen even te helpen. Het gaat daarbij steeds om tijdelijk helpen en om hulp die de professionele hulpverlening niet biedt. Om incidentele hulp, niet om structurele hulp. Denk bijv. aan: samen een stukje wandelen, vervoer naar het ziekenhuis, medicijnen halen, boodschappen doen, voorlezen, een klein klusje in en om het huis, enz. Zo is bijv. in de afgelopen maanden iemand geholpen die door haar rug gegaan was en even een paar dingen in huis niet kon doen.

De Bomenbuurt is onderdeel van de wijk Griffioen en dus betreft ‘Buurthulp Griffioen’ ook ons.
Misschien zou u nu of in de toekomst net even wat eenvoudige hulp kunnen gebruiken. Hoe komt u dan in contact met iemand die dit best een keer zou willen doen? Daarvoor wisselen wij drieën elkaar af als coördinator. Een van ons kunt u op werkdagen telefonisch bereiken tussen 11.00 en 13.00 u. Wij hebben de lijst met vrijwilligers en proberen dan iemand te vinden die u de helpende hand wil bieden. Vervolgens neemt deze persoon contact met u op.

Het tel.nr. van Buurthulp Griffioen is 06 45 31 81 44.
Daarnaast kunt u ons mailen via buurthulpgriffioen@gmail.com.

De buurthulpcoördinatoren:
Marianne Fenning
Sjanie Lukasse
Piet de Rijke

Kamp Seisweg

“Na de overgave van Japan riepen Indonesische nationalisten in augustus 1945 de Republiek Indonesië uit. De Nederlandse regering beschouwde dit als een opstand binnen de kolonie Nederlands-Indië en wilde haar gezag weer herstellen. Er ontstond daardoor een jarenlange guerrillaoorlog van de Indonesische nationalisten tegen het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger.
Bij de KNIL zaten ook Zuid Molukse militairen. Na de onafhankelijkheid van Indonesië kwamen ongeveer 3600 van deze militairen, met hun gezinnen, naar Nederland.
Omdat gedacht werd dat hun verblijf in Nederland tijdelijk zou zijn, werden ze ondergebracht in  centrale woonoorden.
Een van deze woonoorden was Kamp Seisweg in Middelburg.”
Lenie Boonman-Usmany , een van onze Bomenbuurtbewoners, vertelt:

Herinneringen aan Kamp Seisweg

Begin jaren ’51 tot ’61 was er een kamp gevestigd waar tegenwoordig de Scholengemeenschap CSW staat. Ik denk dat de meeste bewoners van de Bomenbuurt dit niet weten. Op de plaats waar nu de CSW staat stond ons Kamp Seisweg, omringd door sloten, weilanden en boerderijen. In die periode heb ik er met mijn familie gewoond. In die tijd stonden er verder alleen de 112 nieuwe woningen van de Bomenbuurt, die destijds ongeveer 5 jaar oud waren.

Mijn ouders, twee oudere zussen en ik zijn in 1951 naar Nederland gekomen. Ik was destijds 6 à 7 maanden oud. Mijn vader zat bij de K.N.I.L. waar ook Molukse soldaten deel van uitmaakten. Op dienstbevel van de Nederlandse regering moesten zij met hun gezinnen naar Nederland komen. Zij zouden voor tenminste een halfjaar hier verblijven en dan weer terugkeren. De rest is geschiedenis. Het Kamp Seisweg bestond uit 5 barakken in U-vorm gebouwd. Mijn herinneringen aan die tijd zijn mij dierbaar. Ondanks dat we het niet breed hadden, maakte mijn moeder het altijd gezellig in huis. Mijn vader kreeg destijds 3 gulden zakgeld per week. De rest verdiende hij bij een melkfabriek en door bij een boer op het land te werken. Hij wilde zijn hand niet ophouden!

In onze kamer met de boer bij wie mijn vader werkte en zijn vrouw op bezoek

We hadden ook een kampbeheerder de heer Luyendijk. Je kon bij hem altijd terecht, en was zeer behulpzaam. De familie Luyendijk woonde ook op het terrein.

Voor ons, als kinderen, was het wonen in het kamp heel leuk. Er waren altijd andere kinderen om mee te spelen. We zaten op de Casembroot-school op de Zuidsingel. Daar gingen we lopend heen. Tweemaal per dag heen en tweemaal per dag terug.
Op vrijdag was het altijd wasdag. Dan gingen we naar het waslokaal en keuvelden we met andere kinderen terwijl we ons wasten in zinken teilen. Dat was altijd gezellig.

Mijn moeder leerde Hollands koken en sloot zich aan bij de Nederlandse Vrouwenbond. Ook naaide ze onze kleding en breide truien voor ons. We werden daarom ook de drieling genoemd omdat we altijd dezelfde  kleding droegen (zie foto hiernaast in de woonkamer met een buurmeisje).
We hebben tot 1961 in het kamp gewoond en zijn daarna verhuisd naar de Molukse Wijk in de Stromenwijk. Nu woon ik op Eikenlaan 17. Dus je kunt eigenlijk zeggen dat ik weer terug ben gaan wonen in de Griffioen waar ik als kind veel gespeeld heb.

 

*voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN JANUARI 2020

Bomenburen beeldmerk

De klok op de Seisweg

de Wilhelminaklok

Wanneer u vanuit de binnenstad via de Seisweg naar de Bomenbuurt gaat, kunt u altijd even op de klok bij de fietsenmaker zien hoe laat het is. Het is in Middelburg de enige straatklok (klokken aan gebouwen worden geen straatklokken genoemd).  Misschien hebt u zich wel eens afgevraagd: waarom staat die klok daar en hoe komt hij daar? En wanneer u wat beter kijkt: waarom staan er op de klok de jaartallen 1898 en 1923 en de datum 6 september?

Om met dat laatste te beginnen: op 6 september 1898 werd koningin Wilhelmina beëdigd als vorstin. Op 6 september 1923 vierde zij dus haar 25-jarig regeringsjubileum. De Seisweg was toen nog een van de toegangs- en uitvalswegen van Middelburg en de bewoners vormden een aparte gemeenschap buiten (de vesten van) Middelburg. Ter gelegenheid van dit jubileum van de koningin vatten een aantal bewoners van de Seisweg en de Jodengang het plan op om op de Seisweg een openbare klok te plaatsen. Met dit doel werd op de Seisweg en in de Jodengang geld opgehaald en inderdaad kon van dit geld  een klok gekocht worden. Op de klok werden de bovenstaande jaartallen 1898 en 1923 en de datum 6 september aangebracht.

De klok kwam op de hoek van de Seisweg te hangen, tegenover de Jodengang en aan de muur van rijwielhandel Pieters, die daar toen was. In die tijd had nog vrijwel niemand een zak- of polshorloge. Zo’n openbare klok was dus voor iedereen heel handig. Het grapje dat al snel rond ging was natuurlijk dat degenen die niet meebetaald hadden eigenlijk ook niet op de klok mochten kijken.

Wilhelmina klok, garage Pieters Seisweg.
foto Beeldbank Zeeland

De klok was een elektrische klok, waarschijnlijk een van de eerste openbare klokken op stroom. Al gauw werd het een vast punt in het straatbeeld van de Seisweg, een onderdeel dat men niet meer zou willen missen. Het werd daarnaast een verzamelpunt om elkaar te ontmoeten of op elkaar te wachten.

De klok bleef totdat in 1978 de rondweg om Middelburg werd aangelegd. Voor de aanleg hiervan moest de Seissingel verbreed en de rijwielzaak (inmiddels garage) waaraan de klok hing, gesloopt worden. Maar de klok wilden de bewoners niet missen. Op 27 maart 1979 werd de klok terug-geplaatst, weer aan  het begin van de Seisweg maar nu op een paal. Bij deze herplaatsing kreeg de klok de officiële naam ‘Wilhelminaklok’.
Helaas: ook toen waren er vandalen. Een jaar later werd het glas van de klok ingegooid en daarom werd de klok door de gemeente weggehaald. Een gemis voor omwonenden en voorbijgangers.

Jaren gingen voorbij. Er kwamen nieuwe bewoners op de Seisweg en enkelen daarvan kwamen op het idee een straatfeest te organiseren. Het idee sloeg aan en velen wilden meewerken. Zo werd in 1996 de eerste ‘Sijsjesdag’ georganiseerd met kinderspelen, een rommelmarkt en een barbecue. Van de opbrengst van deze dag werd het speeltuintje aan de Seisweg opgeknapt. Ook voor de volgende Sijsjesdag werd naar een doel in de wijk gezocht en zo kwam de herinnering aan de vroegere klok, de Wilhelminaklok, weer boven. Waar was hij gebleven?

Na wat speurwerk bleek de klok op de zolder van de Stadsschuur te liggen, maar in vervallen toestand. Het glas was kapot, de wijzerplaat beschadigd, de klok zat helemaal onder het stof. Herstel zou enkele duizenden guldens kosten. Maar het idee de klok terug te plaatsen vond veel steun bij de buurtbewoners en het plan kreeg de hoofdprijs in de Spekcheque-verkiezing van de gemeente Middelburg. Zo kwam er voldoende geld bijeen.

De klok werd grondig gerestaureerd door de uurwerkmakerij Albert de Goeij en de Werkplaatsen Walcheren. Op 6 september (weer die datum) 1997 was het zover en werd de klok  opnieuw geplaatst. Nu op de hoek van de Seisweg en de Olmenlaan. En dank zij het initiatief van de bewoners van toen kunnen wij op weg naar huis allemaal weer zien hoe laat het is.

Over bladblazen en snoeien

bladval

In de herfst valt het blad van de bomen. Kleine en lichte bladeren waaien wel weg. Die tasten het gras niet aan. Maar groter en zwaarder blad, zoals dat van essen, esdoorns, eiken en kastanjes, bevat veel loog of zuur. Wanneer deze bladeren op de grasvelden blijven liggen en gaan rotten, wordt het gras verstikt waardoor dit afsterft. Om kale plekken in de gazons te voorkomen, moet dit blad dus verwijderd worden.

In november én december hebben wij het blad op onze grasvelden weer verwijderd. De gemeente geeft ons dan van te voren een seintje wanneer zij willen komen.
Wij mogen dan het bladafval op de straten storten. De veegauto van de gemeente zuigt ze daar op en voert ze af.
Daarnaast hebben we op 11 december weer gesnoeid in diverse bosschages in de buurt. Oud hout is verwijderd zodat jong hout in het voorjaar licht en ruimte krijgt om uit te groeien.
‘Snoeien doet bloeien’ zegt men. We hopen dus in het voorjaar weer te kunnen genieten van een prachtig bloeiende buurt.

Uw donatie in 2020

Ongeveer 75% van de bewoners in onze Bomenbuurt is donateur van de Stichting Bomenbuurt Griffioen. Voor ons is dat een teken dat ons werk gewaardeerd wordt. Maar ook dat wij naar Woongoed en de gemeente een heel groot aantal buurtbewoners vertegenwoordigen.
Wanneer u donateur bent, hebt ons gemachtigd eenmaal per jaar de donatie te innen. Uw jaarlijkse bijdrage schrijven wij eind februari af. Ons incassant-ID is NL69ZZZ220582880000 en de omschrijving is ‘donatie Stichting Bomenbuurt Griffioen 2020’.
Hartelijk dank voor uw steun aan onze stichting.

Denkt u bij sneeuwval aan het schoonhouden van uw stoep?
U doet  daar uw (oudere) buurtbewoners een groot plezier mee!
En mogelijk kunt u hen dan ook op een andere manier helpen!

  *voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over