griffioengroen

Stichting Bomenbuurt Griffioen, Middelburg


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN JANUARI 2020

Bomenburen beeldmerk

De klok op de Seisweg

de Wilhelminaklok

Wanneer u vanuit de binnenstad via de Seisweg naar de Bomenbuurt gaat, kunt u altijd even op de klok bij de fietsenmaker zien hoe laat het is. Het is in Middelburg de enige straatklok (klokken aan gebouwen worden geen straatklokken genoemd).  Misschien hebt u zich wel eens afgevraagd: waarom staat die klok daar en hoe komt hij daar? En wanneer u wat beter kijkt: waarom staan er op de klok de jaartallen 1898 en 1923 en de datum 6 september?

Om met dat laatste te beginnen: op 6 september 1898 werd koningin Wilhelmina beëdigd als vorstin. Op 6 september 1923 vierde zij dus haar 25-jarig regeringsjubileum. De Seisweg was toen nog een van de toegangs- en uitvalswegen van Middelburg en de bewoners vormden een aparte gemeenschap buiten (de vesten van) Middelburg. Ter gelegenheid van dit jubileum van de koningin vatten een aantal bewoners van de Seisweg en de Jodengang het plan op om op de Seisweg een openbare klok te plaatsen. Met dit doel werd op de Seisweg en in de Jodengang geld opgehaald en inderdaad kon van dit geld  een klok gekocht worden. Op de klok werden de bovenstaande jaartallen 1898 en 1923 en de datum 6 september aangebracht.

De klok kwam op de hoek van de Seisweg te hangen, tegenover de Jodengang en aan de muur van rijwielhandel Pieters, die daar toen was. In die tijd had nog vrijwel niemand een zak- of polshorloge. Zo’n openbare klok was dus voor iedereen heel handig. Het grapje dat al snel rond ging was natuurlijk dat degenen die niet meebetaald hadden eigenlijk ook niet op de klok mochten kijken.

Wilhelmina klok, garage Pieters Seisweg.
foto Beeldbank Zeeland

De klok was een elektrische klok, waarschijnlijk een van de eerste openbare klokken op stroom. Al gauw werd het een vast punt in het straatbeeld van de Seisweg, een onderdeel dat men niet meer zou willen missen. Het werd daarnaast een verzamelpunt om elkaar te ontmoeten of op elkaar te wachten.

De klok bleef totdat in 1978 de rondweg om Middelburg werd aangelegd. Voor de aanleg hiervan moest de Seissingel verbreed en de rijwielzaak (inmiddels garage) waaraan de klok hing, gesloopt worden. Maar de klok wilden de bewoners niet missen. Op 27 maart 1979 werd de klok terug-geplaatst, weer aan  het begin van de Seisweg maar nu op een paal. Bij deze herplaatsing kreeg de klok de officiële naam ‘Wilhelminaklok’.
Helaas: ook toen waren er vandalen. Een jaar later werd het glas van de klok ingegooid en daarom werd de klok door de gemeente weggehaald. Een gemis voor omwonenden en voorbijgangers.

Jaren gingen voorbij. Er kwamen nieuwe bewoners op de Seisweg en enkelen daarvan kwamen op het idee een straatfeest te organiseren. Het idee sloeg aan en velen wilden meewerken. Zo werd in 1996 de eerste ‘Sijsjesdag’ georganiseerd met kinderspelen, een rommelmarkt en een barbecue. Van de opbrengst van deze dag werd het speeltuintje aan de Seisweg opgeknapt. Ook voor de volgende Sijsjesdag werd naar een doel in de wijk gezocht en zo kwam de herinnering aan de vroegere klok, de Wilhelminaklok, weer boven. Waar was hij gebleven?

Na wat speurwerk bleek de klok op de zolder van de Stadsschuur te liggen, maar in vervallen toestand. Het glas was kapot, de wijzerplaat beschadigd, de klok zat helemaal onder het stof. Herstel zou enkele duizenden guldens kosten. Maar het idee de klok terug te plaatsen vond veel steun bij de buurtbewoners en het plan kreeg de hoofdprijs in de Spekcheque-verkiezing van de gemeente Middelburg. Zo kwam er voldoende geld bijeen.

De klok werd grondig gerestaureerd door de uurwerkmakerij Albert de Goeij en de Werkplaatsen Walcheren. Op 6 september (weer die datum) 1997 was het zover en werd de klok  opnieuw geplaatst. Nu op de hoek van de Seisweg en de Olmenlaan. En dank zij het initiatief van de bewoners van toen kunnen wij op weg naar huis allemaal weer zien hoe laat het is.

Over bladblazen en snoeien

bladval

In de herfst valt het blad van de bomen. Kleine en lichte bladeren waaien wel weg. Die tasten het gras niet aan. Maar groter en zwaarder blad, zoals dat van essen, esdoorns, eiken en kastanjes, bevat veel loog of zuur. Wanneer deze bladeren op de grasvelden blijven liggen en gaan rotten, wordt het gras verstikt waardoor dit afsterft. Om kale plekken in de gazons te voorkomen, moet dit blad dus verwijderd worden.

In november én december hebben wij het blad op onze grasvelden weer verwijderd. De gemeente geeft ons dan van te voren een seintje wanneer zij willen komen.
Wij mogen dan het bladafval op de straten storten. De veegauto van de gemeente zuigt ze daar op en voert ze af.
Daarnaast hebben we op 11 december weer gesnoeid in diverse bosschages in de buurt. Oud hout is verwijderd zodat jong hout in het voorjaar licht en ruimte krijgt om uit te groeien.
‘Snoeien doet bloeien’ zegt men. We hopen dus in het voorjaar weer te kunnen genieten van een prachtig bloeiende buurt.

Uw donatie in 2020

Ongeveer 75% van de bewoners in onze Bomenbuurt is donateur van de Stichting Bomenbuurt Griffioen. Voor ons is dat een teken dat ons werk gewaardeerd wordt. Maar ook dat wij naar Woongoed en de gemeente een heel groot aantal buurtbewoners vertegenwoordigen.
Wanneer u donateur bent, hebt ons gemachtigd eenmaal per jaar de donatie te innen. Uw jaarlijkse bijdrage schrijven wij eind februari af. Ons incassant-ID is NL69ZZZ220582880000 en de omschrijving is ‘donatie Stichting Bomenbuurt Griffioen 2020’.
Hartelijk dank voor uw steun aan onze stichting.

Denkt u bij sneeuwval aan het schoonhouden van uw stoep?
U doet  daar uw (oudere) buurtbewoners een groot plezier mee!
En mogelijk kunt u hen dan ook op een andere manier helpen!

  *voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over


Een reactie plaatsen

NIEUWSBRIEF BOMENBUREN NOVEMBER 2019

Bomenburen beeldmerk

De grond onder onze voeten

Wist u dat de grond onder onze huizen voor een (klein) deel uit de vest afkomstig is? Onlangs las ik een artikel in ‘De Wete’, tijdschrift van de Heemkundige Kring Walcheren, waarin stond dat vóór de oorlog modder uit de vest gestort werd op het terrein waar ná de oorlog onze huizen op gebouwd zijn. Dit artikel over ‘De vest van Middelburg’ van de hand van L. Cornelissen (‘De Wete’, juli 2007) neem ik met toestemming van de redactie hieronder over:

Enige tijd geleden zag ik in de vest van Middelburg tussen de Seisbrug en de Griffioen een vlot met daarop een graafmachine waarmee bagger van de bodem werd opgegraven. Dat deed me denken aan dezelfde locatie in de jaren rond 1934 toen daar iets heel anders te zien was. Het waren jaren van crisis en armoede. Veel mannen waren werkloos. Ze moesten elke dag naar het arbeidsbureau voor een stempeltje en aan het eind van de week kregen ze dan een bedragje dat amper de helft was van het normale arbeidersweekloon. Op allerlei manieren deed de overheid pogingen om een aantal mannen aan het werk te krijgen. Men noemde deze projecten ‘Werkverschaffing’.

Een van die projecten werd het uitbaggeren van de Middelburgse vest. Een aantal werklozen zou daarmee een normaal weekloon kunnen verdienen. Hoewel ze beseften dat het zwaar en smerig werk zou zijn, boden zich veel vrijwilligers aan. Daaruit kon een keuze worden gemaakt. Alleen mannen die gewend waren aan zwaar lichamelijk werk werden ervoor uitgekozen.

Zwaar en smerig werk is dan nog zachtjes uitgedrukt. De vest werd aan twee kanten afgedamd. Het water werd er zoveel mogelijk uitgepompt en toen de bodem zichtbaar werd, bleek die te bestaan uit een decimeters dikke laag vieze stinkende modder. De werkmannen hadden lieslaarzen gekregen, geen overbodige luxe, want ze zakten tot knie-hoogte in de derrie. Met een bladschop moest de derrie worden opgeschept en in een kiepkarretje worden gedeponeerd. De kar stond op een rails en een volgeschepte kar werd met handkracht de helling opgeduwd, doorgereden en leeggestort op het terrein waarop na de oorlog de huizen van de Griffioen zijn gebouwd.

Ondanks dit ellendige werk werd er toch veel gelachen. De lege kiep-karren die terugkwamen moesten het talud weer af. Soms werd het gebrekkige remsysteem gesaboteerd zodat de kar met hoge snelheid ergens beneden diep in de modder terecht kwam. Een dankbare klus om die daar uit te wurmen!
Ook gebeurde het regelmatig dat iemand zo ver in de modder was gezakt dat hij er op eigen kracht niet uit kon komen en er twee mannen nodig waren om het slachtoffer uit de zuigende smurrie te trekken. Het waren simpele voorvalletjes maar de mannen wisten daar op hun eigen manier iets leuks van te maken. Dat was wel nodig bij deze toch enigszins mensonterende vorm van werkverschaffing.
Dat alles om toch even een normaal arbeidersweekloon te kunnen verdienen.

Snoeien op 11 december

Het is onze bedoeling op bovenstaande datum dichtgegroeide bosschages in onze Bomenbuurt uit te dunnen. Wij storten dan ons snoeiafval weer op de bekende plaatsen (begin Olmenlaan en in de Kornoeljelaan). Wanneer u wilt kunt u uw snoeiafval daarbij deponeren. Enkele dagen later wordt het door de gemeente opgehaald.

Nogmaals zonnecertificaten

In september ontving u een uitnodiging voor een informatievond over zonnepanelen. Mét daarbij het aanbod van de Stichting Bomenbuurt Griffioen om deelname aan dit project te subsidiëren. Inmiddels is op 10 oktober deze informatieavond geweest. Een samenvatting staat hieronder.

  • Zonnepanelen wekken duurzame groene energie op en besparen CO2.
  • In dit project worden de zonnepanelen gelegd op het dak van ‘Van Westen Bouwmaterialen’ in Ramsburg. U kunt aan dit project deel-nemen door certificaten (met gegarandeerde opbrengst) te kopen.
  • Eén certificaat kost ongeveer € 315 en levert jaarlijks ongeveer 240 KWh aan stroom. Door de vergoeding die u hiervoor krijgt + de teruggave van energiebelasting (én BTW) op uw eigen verbruik heeft één certificaat in 2020 een opbrengst van ongeveer € 32,73.
  • De certificaten hebben een looptijd van 15 jaar. Rekening houdend met de subsidies (van het Zeeuws Klimaatfonds en de Stichting Zeeuwse Publieke Belangen) en met de afschrijving zal het rendement 5,2 % of hoger zijn. (Berekening is door ‘Maak onze regio duurzamer’ op basis van de huidige cijfers).
  • Het aanbod van de Stichting Bomenbuurt Griffioen om op de eerste vier certificaten een subsidie van € 75 per certificaat te geven maakt het rendement op deze investering hoger. Afhankelijk van het aantal certificaten dat u koopt wordt het 6% – 7%.
  • Vrijwel heel Middelburg valt onder het netwerkgebied waarbinnen de certificaten geldig zijn. Bij verhuizing o.i.d. kunt u ze verkopen. Bij verhuizing binnen Middelburg kunt u ze wellicht zelf behouden.
  • Inschrijven kan via de website maakonzeregioduurzamer.nl. Op deze site vindt u ook verdere informatie. Bij voldoende inschrijvingen wordt een postcoderooscoöperatie opgericht (waarvan u dan lid bent) en wordt de aanleg van de zonnepanelen in gang gezet.
  • De zonnepanelen zijn verzekerd, onderhoud wordt verzorgd, stroom-opbrengst is gegarandeerd.
  • De PowerPointpresentatie van de informatieavond kunt u vinden op deze website en wordt u op verzoek toegestuurd.
  • ‘Maak onze regio duurzamer’ wil in november in Hof ’t Seijs nogmaals een informatieavond houden maar dan voor alle bewoners van de wijk Griffioen. Ook bewoners van de Bomenbuurt zijn daar weer welkom. Houdt u de berichtgeving hierover in de gaten.

  *voor eerdere uitgaven van deze nieuwsbrief  klikt u op  https://griffioengroen.com/voor-bewoners/over